سمیه رسولی:

نامه

این نامه را دوباره نوشتم برای تو

تا پاسخی شود به همه گریه های تو:

زیبا سلام ! قصه ما هم تمام شد

هر چند کرده است دل من هوای تو

از آن شبی که خاطره ها را فروختیم

اینجا همیشه خالی خالی است جای تو

دارم دوشنبه های تو را گریه می کنم

دارم دوشنبه های تو راپا به پای تو...

...هی دور می زنم به خودم می رسم ولی

غصه نخور عزیز، بمیرم برای تو

*

این نامه هم دوباره به پایان نمی رسد

حتما  دوباره می سپرم به خدای تو

شاید که فصل عاشقی ات زود بگذرد

تا در سر تو هیچ نیفتد هوای ...من!

سمیه رسولی:

شاعر همینکه شعر خودش را نوشت رفت

انداخت روح خیس خودش را به بند رخت

بعد از هزار سال که شاعر نبود و بود

آهسته رفت خواب بغل، دست یک درخت

اما نشست توی دلش یک غم بزرگ

اما نشست توی سرش یک سوال سخت :

این زندگی بدون غم و عشق می شود؟

...تا شهر عشق تاخت ولی با خیال تخت؟

بعدش جواب داد به خود: نه! نمی شود!

تا هست چشم شرقی و یک طره موی لخت

یاد آمدش که عشق خودش با غریبه رفت

آهسته گریه کرد و نوشت: آه بخت!  بخت!